MANUEL ABALO MORRE SEN SER HOMENAXEADO COMO DEBIA POLO CONCELLO DE CAMBADOS.

ABALO ERA O UNICO SUPERVIVIENTE DO GRUPO DE FUNDADORES DA FESTA DO ALBARIÑO

Onte o Faro de Vigo publicaba unha nova luctousa e non era outra que pasamento  do avogado Manuel Abalo, último dos

Manuel Abalo sinalado coa frecha

creadores da Festa do Albariño. Abalo morria sin ser homenaxeado  de maneira totalmente inxusta polo Concello de Cambados, tempo tiveron os Alcaldes do PP de Cambados

Abalo

Antonio Pillado (que por certo era amigo del), Tirado, Touris e por ultimo Aragunde ou ben de concederlle a folla de Ouro, ou o titulo de cabaleiro ou albariñense de honra.

Seguida decindo FARO DE VIGO que o letrado tamén presidiu fai anos o Casino de Vilagarcía - O funeral

celebrouse ao mediodía do sábado na igrexa parroquial de Santa Eulalia

O avogado Manuel Abalo, último superviviente do grupo de fundadores da Festa do Albariño de Cambados e expresidente do Casino de Vilagarcía, foi enterrado o sábado en Vilagarcía aos 88 anos.

Manuel Joaquín Abalo Ozores, nacido en Vilanova de Arousa, foi un dos invitados de excepción á mesa na que Bernardino Quintanilla e Ernesto Zárate crearon a festa de maior proxección da comarca de Ou Salnés e quizais de Galicia.

A gestación desta cita produciuse no transcurso dunha das comidas que se celebraba cada mércores na casa das irmás Quintanilla,

como recordaba o propio Abalo nun artigo publicado en FARO DE VIGO en 1998 que este blog publicou o 30 de xullo de 2012 e que podes ver premendo AQUÍ.

Dicía esta última testemuña de

excepción daquel acontecemento que este xurdiu nunha das comidas dos mércores pois a fama das irmás Quintanilla na cociña era excepcional e na súa mesa nunca faltaban "deliciosos caldos albariños".

Por iso é polo que no artigo publicado por este xornal, Abalo recoñecese que "cada ano que pasa" viñan á súa memoria "unha serie de feitos que deron orixe ao seu nacemento e ao que logo sucedeu cando se decidiu realizar un concurso de viños albariños, a partir do

cal naceu a festa".

Explicaba o último dos integrantes daquela mesa que a orixe deste concurso do viño albariño "produciuse nunha das habituais comidas das irmás Pepita, Manuela, Ramona e Maruja Quintanilla Álvarez, persoas de inesquecible recordo para cantos

tivemos o honor de habelas coñecido e de compartir con elas as exquisiteces da súa cociña e da súa mesa, sempre ben servida e atendida, na que non faltaban uns caldos albariños que se cultivaban de forma artesanal, pero que eran un verdadeiro pracer e deleite para o paladar".

Naquela crónica de Manuel Abalo tamén facía referencia a

dous ilustres cambadeses da época que foron os verdadeiros artífices da actual festa.

"A memoria dos homes fai borrar ou deixar no esquecemento a aquelas persoas que, dada a súa condición ou a súa calidade humana e por haberse

erigido en protagonistas, consentiron que outros gozasen dos laureles do que eles concibiron" e que, neste caso, explicaba, foron "Bernardino Quintanilla Álvarez e Ernesto Zárate", aos que cualifica como os verdadeiros pais da Festa.

Tamén quixo deixar constancia naquel artigo de FARO que a casa das irmás Quintanilla atópase encima da que a finais dos noventa era a sucursal da Caixa de Aforros Pontevedra e que albergaba tamén o

Casino de Cambados.

Aseguraba que nese inmueble "naceu o Concurso do Viño Albariño" e indicaba que el o sabía naquel momento porque "son o único que pervive dos que se sentaron ese día e ese mércores á mesa, na casa das irmás Quintanilla e na que facía de anfitrión o seu irmán Bernardino que acudía, desde Vigo, todos os mércores do ano para atender aos seus clientes, como avogado".

NOVA RECOLLIDA DE FARO DE VIGO.