Nancho Novo, no seu D.N.I Venancio Novo Cid-Fuentes (A Coruña, 17 de setembro de 1958) é un artista moi
polifacético. Actor, músico cunha banda de Rock & Roll,
"Os castigados sen sobremesa", autor e director de teatro. Cabeleiro
do Albariño.
Foi protagonista en tres películas de Julio Medem ("O
esquío vermello", "Terra" e "Os amantes do círculo polar"), na súa
filmografía hai títulos significativos como "Pudor",
"Astronautas", "Animais de compañía", "Hotel Tívoli",
"o lapis do carpinteiro", "Finisterre",
Amor, curiosidade, prozak e
dúbidas ou "A flor do meu
segredo". Colabora ademais todos os venres no programa de Raio da cadea S.E.R "Hoxe por hoxe". En televisión destacou nas series "Raquel busca o seu sitio" e "A síndrome de Ulises" ou no programa "O club da comedia", como monologuista.
segredo". Colabora ademais todos os venres no programa de Raio da cadea S.E.R "Hoxe por hoxe". En televisión destacou nas series "Raquel busca o seu sitio" e "A síndrome de Ulises" ou no programa "O club da comedia", como monologuista.
Falamos fundamentalmente da súa obra teatral "Álvaro ou a forza do sino" que participa
no Gastrofestival e concretamente na maridaxe entre
Adegas Ramón
Bilbao e Microteatro por
diñeiro.
A ti meu Cambados: Como xurdiu "Álvaro ou a forza do viño"?
Nancho Novo: É unha peza escrita expresamente para
este gastrofestival e, evidentemente, para o microteatro.
Estreara tres pezas xa nese espazo e invitáronme a escribir e dirixir outra con
este motivo. Ser galego tivo que ver na elección do Albariño como eixe central da trama. Dura 15
minutos e conta o episodio dun home que vai celebrar a súa recente separación
en compañía dunha botella de Albariño, pero ao destapala emerxe dela o Espírito do Albariño en forma de Teté Delgado.
É unha comedia entre o onírico e o disparatado. A repartición, xunto a Teté,
complétao Vito
Sanz. E só teño eloxios para eles.
ATMC.- Eres actor, tes unha banda de rock, escribes e
dirixes teatro en que faceta te sentes máis cómodo?
N.N: Todas me gustan, sinto dicilo, pero é así. A
comodidade, máis que o medio en que me desenvolva, ma produce a compañía coa
que estea a traballar. Se hai bo ambiente dáme o mesmo un terreo que outro.
ATMC: Que che
parecen proxectos como este que misturan teatro
e viño?
N.N: En concreto, co viño, paréceme, máis que
acertado, imprescindible. Non esquezamos que o teatro xorde do rito a Dionisos. Teatro e viño levan misturando case trinta séculos.
ATMC: Os cambadeses somos grandes devoradores de albariños, cales son os teus caldos favoritos?
N.N: Calquera viño Albariño ou
Roseira ten a garantía de ser bo. Mar de Frades, por exemplo, é un bo caldo. Nunha ocasión probei
un Fefiñanes que me impresionou. Non volvín
encontralo.
ATMC .-Que afeccións tes?
N.N: Ler, escribir, tombarme no sofá a ver unha peli ou un partido de fútbol, escoitar
música e facela, non sei, cousas moi normais.
ATMC: Para pechar, coméntanos os teus proxectos
N.N: Á parte de seguir representando El Cavernícola (espero alcanzar as mil
representacións esta primavera), estou a dirixir unha obra de José Sanchis
Sinisterra, chamada A MÁQUINA DE ABRAZAR, que versa sobre o autismo e
que esperamos estrear en breve. Entre tanto, escribo e dirixo micropezas no
Microteatro con certa asiduidade. O próximo día 16 de Febreiro estarei co meu
grupo, CASTIGADOS SEN SOBREMESA, na sala Gruta 77.
ATMC.-Moitas
grazas, Nancho!
N.N: Grazas a vos!
Para unha mellor navegación por
este blog usa o navegador GOOGLE CHROME. Descarga GOOGLE CHROME premendo AQUÍ.
Ningún comentario:
Publicar un comentario