CGT-PARADORES: A LOITA CONTRA O ERE CONTINÚA.

As seccións sindicais de CGT nos Paradores da provincia de Pontevedra manifestan o seu rexeitamento ao ERE pactado o pasado 2 de xaneiro polos representantes de CC OO e UGT coa Empresa, por consideralo unha intolerable fraude aos traballadores é un desprezo
ignominioso ás movilizaciones e folgas do mes de decembro e 1 de xaneiro. Conjuntamente cos compañeiros da CGT de todo o estado, a CGT de Galicia manterá as movilizaciones e denuncia de leste atropelo ata as últimas consecuencias e en todos os ámbitos sindical, local e xudicial. Non hai máis que ler o asinado polo Comité intercentros (CC OO e UGT) para caer na conta de que non queda outro camiño que a movilización, ata lograr que este trágaa quede en papel mollado: 

- 350 despedimentos, que nin sequera se concretan, e indemnizacións de 25 días por ano traballado cun máximo de 20 mensualidades. 

- ERE temporal do 25% da súa xornada anual para outros 400 traballadoras 

- Pechaduras temporais (de tres ou catro meses) de Paradores e pechaduras totais (con ou sen modificación da oferta gastronómica) de servizos de restauración. 

- Rebaixa significativa de dereitos e salarios do persoal. Entre eles a redución de entre o 0,5 e o 3% do salario (xa conxelado desde 2009), a eliminación dos complementos por incapacidade temporal, supresión do calendario anual, salvo no que respecta a vacacións, e eliminación dos dous días de asuntos propios de que dispoñen os traballadores. 

No que respecta aos Paradores de Galicia: 

- Pechadura por periodo vacacional: Monforte de Lemos; 

- Pechadura temporal (a través dun Expediente temporal de Redución de Emprego): Santo Estevo (3 meses), Tui (3 meses), Villalba (4 meses, pechadura do anexo) e Verín (4 meses); 

- Pechadura de restaurante (con modificación de oferta gastronómica): Ferrol, Monforte e Tui 

- Ignórase aínda quen e cantos traballadores e traballadoras en Galicia resultarán, directa e personalmente afectados, polos 350 despedimentos ou polo ERE temporal e a redución dun cuarto da xornada. 

Como algún traballador de Paradores pode admitir o facerse partícipe e xustificar coma se tratásese dun ¡éxito agridulce! esta agresión? Onde o “éxito”? Onde o “doce”? Quizá en que a primeira ameaza da empresa era aínda máis lesiva?. 

Este argumento é absolutamente falaz e perverso. É o argumento da mansedumbre e a resignación paralizante. E, para os traballadores, representa a mellor garantía de ir cara atrás en dereitos sociais, económicos e laborais. Un argumento ao que recorren quen, como as burocracias de CC OO e UGT, están dispostos a asumir servilmente os intereses da patronal e malvender no seu propio beneficio os dereitos dos traballadores que din representar.