A MAIORIA DAS CONFRARIAS FAN PRACTICAS MEDIEVAIS SEGUNDO AGAMAR

AGAMAR aconsella á Federación provincial de confrarías de pescadores de Pontevedra abandoar prácticas medievais clientelares e sintonizar cos novos tempos e cos principios dun Estado democrático e de dereito que
inspira a nosa Constitución.

 Ao fío das manifestacións publicadas, procedentes da Xunta xeral da Federación provincial de confrarías de pescadores de Pontevedra, AGAMAR estima que o discurso trasnoitado e caduco da Federación provincial de confrarías de pescadores de Pontevedra incurre en graves terxiversacións que, na medida do posible, é necesario e desexable corrixir: 

1) Os órganos rectores desta Federación atópanse nunha situación de absoluta ilegalidade desde o momento en que o Xulgado do Contencioso-Administrativo nº tres de Pontevedra o pasado 9 de maio de 2011 e, posteriormente, a Sala do Tribunal Superior de Xustiza o 18 de abril de 2012 declararon nulas as eleccións celebradas no ano 2009 ordenando, expresamente, á conselleira Rosa Quintana e á propia Federación a convocatoria urxente dun novo proceso electoral para elixir novos e lexítimos representantes. 

   Ata a data, e pese aos rotundos pronunciamientos xudiciais, inexplicablemente, non se acataron tales pronunciamentos, polo que, por unha banda, non se comprende que nun Estado de dereito se faga caso omiso, con total impunidade, ás sentenzas xudiciais que deben ser de obrigado cumprimento, senón tamén que devanditos dirixentes, por encima, se erixan como únicos representantes dun sector tan importante para a economía costeira de Galicia como é o do marisqueo e a pesca artesanal, atopándose en manifesta ilegalidade e en desobediencia manifesta e deliberada a sentenzas xudiciais firmes.

b) Tampouco se pode chegar a explicar que unha gran maioría dos patróns maiores e moitos membros das xuntas xerais que representan estas entidades non cumpran cos requisitos legais para representar a estas entidades, e con todo, continúen nos seus cargos indefinidamente e, ao parecer, percibindo retribucións ou salarios destas entidades, favorecidos coa complicidade da Consellería do Mar que permite, de xeito deliberado e interesado, a perpetuación destes cargos ao non convocar en tempo as eleccións nos pósitos de Galicia. 

c) E por se existe algunha dúbida, nin a lexislación de confrarías, nin AGAMAR, nin a Fiscalía, nin os Tribunais de Xustiza impiden que os cargos representativos dunhas entidades sen ánimo de lucro, como as confrarías de pescadores de Galicia, poidan percibir indemnizacións ou dietas con motivos da actividade de representación. Outra cousa é que, abusando da posición da que gozan en base a ostentar cargos ilexitimamente e con auténtica impunidade (grazas á colaboración ou pasividade da Consellería do Mar) se autoasignen salarios ou retribucións astronómicas mensuais ou fagan pasar por lonxa extraccións non realizadas como é o caso de Benito González Sineiro (103.000 euros en catro anos, segundo se expoñen na contas anuais da Federación galega e de acordo coas denuncias presentadas por socios da confraría de pescadores) en contra do artigo 9.3 e 77 do Decreto de confrarías e, ademais, gocen a gastos pagos dun vehículo oficial permanentemente (empregándoo en asuntos propios) e non conformes con iso, tamén, poidan gozar de dietas, compensacións, gratificacións e indemnizacións a maiores sen ningún rubor. 

Á vista deste panorama sectorial, que en cifras económicas globais é de gran relevancia pero pouco coñecido publicamente, non é de estrañar que moitos “representantes” deste sector apoien sen concesións a dinámica económica da que se beneficia González Sineiro pois, segundo as súas propias declaracións, parece que participarían da mesma filosofía retributiva ilícita, o que causa perplexidade e verdadeiro asombro nestes momentos en que a crise azota, con crueldade e descarnadamente, a todos os mariñeiros, tripulantes e mariscadoras que din representar e defender. 

Natalia Laiño  (Presidenta de AGAMAR)

    www.agamar.es